Izabela Banasikowska, psycholog

Mgr Izabela Banasikowska, psycholog, psychoterapeuta
 
Ukończyłam Wydział Psychologii na Uniwersytecie Warszawskim (specjalizacja: psychologia kliniczna dziecka), pięcioletnie studia doktoranckie na Wydziale Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego oraz szkolenie w terapii poznawczo-behawioralnej (Certyfikat Psychoterapeuty Poznawczo-Behawioralnego nr 167 Polskiego Towarzystwa Terapii Poznawczej i Behawioralnej).

W trakcie studiów odbywałam staże w szpitalu psychiatrycznym dla dzieci w Krośnicach, jako członek Koła Psychiatrii Dziecięcej przy warszawskim szpitalu dziecięcym na Litewskiej – moim wieloletnim nauczycielem i mistrzem był prof. Tomasz Wolańczyk, psychiatra i neurolog, Konsultant Krajowy w Dziedzinie Psychiatrii Dzieci i Młodzieży.

Od ponad 15 lat pracuję jako diagnosta i psychoterapeuta, również psycholog szkolny. Mam bogate doświadczenie w pracy z rodzinami oraz dziećmi w różnym wieku, począwszy od 6 roku życia, a skończywszy na młodych dorosłych. Pracę z dziećmi łączę z zabawą, szczególną też uwagę przykładam do relacji z moim klientem.

Mam również doświadczenie w pracy z osobami dorosłymi, w różnym wieku.

W pracy nie tylko korzystam z technik poznawczo-behawioralnych, ale i też terapii zabawą, technik Gestalt i Mindfulness.

Najczęściej zajmuję się problemami lęku (kompulsje, fobie, trauma) i agresji, niskiej samooceny; trudnościami z zachowaniem (w wyniku np. ADHD) czy społecznymi (lęki, Zespół Aspergera).

Jestem pod stałą superwizją certyfikowanych terapeutów i superwizorów poznawczo-behawioralnych. Współpracuje z psychiatrami, neurologami, terapeutami pedagogicznymi i SI, również szkołami.

Należę do Samorządu Zawodowego Psychologów Polskiego Towarzystwa Psychologicznego.

Psychoterapię prowadzę w języku polskim i angielskim.

 

Powrót

Joanna Krasuska, M. Psych.

Joanna Krasuska, M. Psych.

Joanna Krasuska, M.Psych., psychologist, psychotherapist

Graduated in psychology from University of Warsaw (speciality in clinical child psychology).

Completed four-year studies in psychotherapy organized by MABOR Psychologcal and Medical Centre.

Psychotherapist certified by Polish Psychiatric Association (www.psychiatria.org.pl certificate nr 644).

Practiced clinical psychotherapy at Mazowieckie Centrum Neuropsychiatrii (Mazovian Neuropsychiatric Centre) and Instytut Psychiatrii i Neurologii (Psychiatry and Neurology Centre).

Gained valuable experience conducting various types of workshops and trainings for both children and adults (concerning psychological and educational problems).

Works with adolescents, adults, families and couples, and her clinical specialities are:

  • emotional problems (anxiety, depression, emotional lability);
  • behavioural disodrers;
  • eating disorders;
  • relationship disorders.
  • life crisis situations (lost, trauma, divorce, health problems).

Izabela Banasikowska English

Izabela Banasikowska English

dr Izabela Banasikowska, psycholgist, psychotherapist

I graduated in psychology from University of Warsaw, speciality in clinical child psychology. I completed a five-year-lasting PhD studies at the University of Warsaw and a course in Cognitive Behavioural Therapy at Centrum Terapii Poznawczo-Behawioralnej in Warsaw, , organised by Oxford Cognitive Therapy Centre (www.octc.co.uk), Centrum Terapii Poznawczo-Behawioralnej (www.ctpb.pl) and Polskie Towarzystwo Psychologiczne (www.ptp.org.pl).

As a member of Children's Psychiatry Association of Children's Hospital in Litewska Street in Warsaw. I practiced at Children's Psychiatric Hospital in Krośnice. I published several articles on bed-wetting in childhood.

For last couple of years not only have I been diagnosing psychological problems, but also have I been a therapist for a few diagnostic and therapeutic centres. I work in association with the British and American Schools in Warsaw in the matter of IQ and specific learning disorders diagnosis. I also conduct workshops for psychologists and pedagogues.

I am under regular supervision of certified therapists, as well as cognitive-behavioural therapy supervisors. I work with children, youth and their families.

Mgr Joanna Krasuska

Mgr Joanna Krasuska, psycholog, psychoterapeuta

 

-Absolwentka Wydziału Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego, specjalizacja: psychologia kliniczna dziecka.

-Ukończyła Całościowe Czteroletnie Podyplomowe Szkolenie w Zakresie Psychoterapii przy Ośrodku Mabor w Warszawie (szkolenie akredytowane przez Polskie Towarzystwo Psychiatryczne).

-Jest certyfikowanym psychoterapeutą Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego (certyfikat nr 644).

-Od 2005 roku jest związana z Mazowieckim Centrum Neuropsychiatrii w Zagórzu k/Warszawy, gdzie zdobyła szerokie doświadczenie w zakresie wszelakiej pracy terapeutycznej z młodzieżą i rodzinami (na Oddziale Leczenia Nerwic oraz na Dziennym Oddziale Psychiatrycznym).

-Terapię rodzin praktykowała jako samodzielny pracownik Poradni przy Klinice Dzieci i Młodzieży w Instytucie Psychiatrii i Neurologii w Warszawie.

-Ma wieloletnie doświadczenie w pracy gabinetowej z młodzieżą oraz osobami dorosłymi.

-Jest członkiem Sekcji Naukowej Terapii Rodzin Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego.

-W gabinecie Rodzice i Dzieci zajmuje się:

1. psychoterapią indywidualną osób dorosłych;

2. psychoterapią indywidualną młodzieży od 15 r.ż.;

3. psychoterapią rodzinną;

4. konsultacjami dla rodziców oraz poradnictwem dotyczącym spraw wychowawczych.

-Specjalizuje się w problematyce związanej z:

1. okresem dojrzewania;

2. problemami emocjonalnymi (lęk, smutek, depresja, brak stabilności emocjonalnej);

3. sytuacjami kryzysowymi (rozwód, choroba, nagła strata, żałoba, trauma);

4. brakiem satysfakcji w relacjach z sobą samym i/lub otoczeniem;

5. trudnościami w pełnieniu ról w życiu prywatnym i/lub zawodowym.

-Prowadzi także spotkania w języku angielskim.

Powrót

PRACA/STAŻ

W obecnej chwili nie poszukujemy nowych osób do zespołu. Jeśli jednak chcielibyście Państwo nawiązać z nami współpracę w przyszłości prosimy o przesłanie swojego C.V. na adres: m.rymaszewska@rodziceidzieci.com. Uprzejmie prosimy o przysyłanie ofert współpracy jedynie osoby ze stażem samodzielnej, udokumentowanej pracy klinicznej ponad 5 lat.

Powrót
Jak uczyć dziecko właściwych zachowań? Czy karę można czymś zastąpić? Przeczytaj porady psychologa, Małgorzaty Rymaszewskiej w wywiadzie z Ewą Pągowską dla MamaZone.

Jak mądrze karać dzieci?

Małgorzata Rymaszewska: Uważam, że lepiej nie karać dzieci...

?

... tylko pozwolić im ponieść konsekwencje tego, co zrobiły. Najpierw trzeba pokazać dziecku granice, a potem ustalić, co się stanie, jeśli te granice zostaną przekroczone. Kierujmy się przy tym zasadami panującymi w naszym kręgu kulturowym i społecznym, naszym systemem wartości, logiką i zdrowym rozsądkiem. To lepsze niż wymyślanie skomplikowanych systemów kar i nagród, które nie dość, że rodzą wiele konfliktów i rozterek, to jeszcze często nie mają nic wspólnego z przewinieniem.

Jak to powinno wyglądać w praktyce?

Jeśli np. dziecko odmawia jedzenia tego, co dają mu rodzice, to niech nie je i w konsekwencji poczuje głód. Jeśli bije brata, to powinno być od niego i innych członków rodziny na jakiś czas odseparowane - tak jak to się dzieje w dorosłym świecie, kiedy ktoś dopuszcza się rozboju. To konsekwencje negatywne. Ale dzieci uczą się właściwych zachowań, poznając także miłe konsekwencje swoich działań. Jeśli np. dziecko wraca punktualnie z podwórka, to może liczyć na to, że kiedy będzie chciało wyjść następnym razem, rodzice mu na to pozwolą, bo wiedzą, że mogą mieć do niego zaufanie. Jeśli ubierze się ciepło w chłodny dzień, to nie zmarznie. Dziecko musi się przekonać, że każde jego działanie rodzi jakieś konsekwencje i od niego zależy czy będą one przyjemne. W ten sposób uczy się podejmować racjonalne decyzje. Staje się też bardziej odpowiedzialne.

A co zrobić, jeśli np. kilkulatek nie chce sprzątać swojego pokoju? Konsekwencją będzie bałagan, który dziecku pewnie nie będzie przeszkadzał.

Proponuję najpierw porozmawiać z dzieckiem o porządku. Powiedzieć, że w naszym domu jest on ważny i chcemy, by ono też umiało po sobie sprzątać. Ustalmy, co się wydarzy, jeśli kilkulatek nie dostosuje się do naszej prośby. Na przykład jeśli raz w tygodniu o określonej porze w pokoju będzie bałagan, zabierzemy wszystkie leżące na podłodze zabawki i przetrzymamy u siebie np. przez tydzień. To na tyle krótko, żeby dziecko mogło stosunkowo szybko poprawić swoje zachowanie i na tyle długo, by mogło zatęsknić za utraconymi zabawkami.

Rozumiem, że jeśli dziecko nie dotrzyma umowy, to nie zwracamy uwagi na płacz i narzekanie, tylko zabieramy zabawki.

Tak. Chociaż z doświadczenia wiem, że najlepiej, jeśli taka akcja odbywa się pod nieobecność dziecka, np. w poniedziałek rano, kiedy jest ono w przedszkolu lub szkole.

Ale wtedy nie możemy mu przypomnieć o porządku, dać dodatkowej szansy.

Jeśli będziemy dziecko poganiać i przypominać o obowiązkach, nie nauczymy go samodzielności i odpowiedzialności.

Co dalej? Dziecko wraca do domu i pyta o zabawki.

Wtedy mówimy np.: "zgodnie z umową za tydzień oddam ci twoje zabawki. Może jeśli teraz będziesz ich mieć mniej, łatwiej ci będzie utrzymać porządek. Jeśli za tydzień wszystko będzie poukładane, dostaniesz zabawki z powrotem. Jeśli nie - będziemy musieli zabrać nieposprzątaną partię." Celem takiego działania - bardzo czytelnym dla dziecka - jest nauczenie go porządku, a nie odegranie się na nim za to, że zrobiło bałagan.

A co z zakazem oglądania telewizji albo jedzenia słodyczy? Rodzice często je stosują.

Zakaz oglądania telewizji przez dzień czy dwa ma sens, tylko jeśli jest konsekwencją złamania przez dziecko jakiejś zasady związanej właśnie z oglądaniem telewizji. Na przykład jeśli mimo wcześniejszej umowy syn po obejrzeniu konkretnego filmu nie chce odejść od telewizora bez marudzenia. W innych przypadkach taki zakaz po prostu nie działa. Naprawdę zawsze można znaleźć takie konsekwencje, które będą bezpośrednio związane z działaniem dziecka. Jeśli zniszczyło nowy piórnik, to nie kupujemy nowego. Do końca roku szkolnego dziecko może albo używać starego piórnika, albo uskładać pieniądze na nowy. Samo musi znaleźć wyjście z sytuacji. Jeśli ukradło koledze zabawkę powinno ją oddać, przyznać się do tego i przeprosić. Nie ma sensu robić długich wykładów ani od razu iść do psychologa.

Dziecko nie będzie się czuło upokorzone?

Pewnie będzie. Ale oddanie zabawki i przeproszenie kolegi są najbardziej logicznymi konsekwencjami kradzieży. Dają też dziecku szansę naprawienia błędu i zamykają sprawę. Poza tym pozwalają doświadczyć bycia "nakrytym na kradzieży". Takie doświadczenie skutecznie dziecko zniechęci do kolejnych kradzieży. Lepiej, żeby poczuło to dziś, kiedy przyznając się do winy, może liczyć na wsparcie i zrozumienie rodziców, niż w przyszłości na sali sądowej.

 

Anna Przywuska

mgr Anna Przywuska

Ukończyła Wyższą Szkołę Ekonomiczno-Informatyczną (kierunki: Bezpieczeństwo Biznesu i Ubezpieczeń oraz Handel Zagraniczny);

Na stanowiskach administracyjnych i obsługi klienta pracuje od 2002 roku;

Od 2012 roku prowadzi sekretariat Gabinetu Rodzice i Dzieci

Powrót

Aleksandra Majkowska

Mgr Aleksandra Majkowska, psycholog

  • Absolwentka Wydziału Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego, specjalizacja: psychologia kliniczna dzieci i młodzieży.
  • Ukończyła 4-letnie szkolenie psychoterapeutyczne atestowane przez Polskie Towarzystwo Psychiatryczne.
  • Odbyła staże w Ośrodku Psychoterapii dla Dzieci i Młodzieży przy Wydziale Psychologii, w Instytucie Matki i Dziecka oraz w Fundacji „Synapsis”.
  • Doświadczenie zawodowe zdobywała pracując m.in. w przedszkolu oraz w Ośrodku Wczesnej Interwencji.
  • Prowadziła zajęcia na Wydziale Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego z zakresu pomocy psychologicznej rodzinom z dziećmi z zaburzeniami rozwojowym.
  • Aktualnie pracuje w  Poradni Rehabilitacyjnej dla Dzieci i Młodzieży, gdzie zajmuje się terapią i diagnozą rozwoju dzieci małych, przedszkolnych i wczesnoszkolnych, a także konsultacjami dla rodziców.
  • Pracuje pod superwizją superwizorów PTP i PTPP.
  • Stale podnosi swoje kwalifikacje zawodowe uczestnicząc w konferencjach i szkoleniach.
  • W Gabinecie Psychologicznym „Rodzice i Dzieci” prowadzi terapię rodzin.
  • Przyjmuje również osoby mówiące w języku angielskim.
Powrót

Dziecięce zaburzenia rozwoju

Obok przedstawiamy krótko charakterystyczne objawy, przyczyny pojawiania się i metody leczenia niektórych chorób psychicznych i problemów psychologicznych dzieci i młodzieży. W naszym gabinecie konsultujemy i leczymy wszystkie wymienione tu problemy i zaburzenia psychiczne, chyba, że w tekście zaznaczyliśmy inaczej.   

W celu zapoznania się ze specyfiką konkretnego problemu prosimy kliknąć w jego nazwę w lewej kolumnie.

Powrót

Workshops for English-speaking parents / Parentig Classes

Workshops for English-speaking parents / Parentig Classes

This school year I would like to invite the English-speaking parents in Warsaw to a new series of workshops:

1.  „10 Key Parenting skills”

This is an introductory workshop to the whole series. It addresses the issues that truly need your attention if you want to help your child succeed in life as they affect your child’s:

  • sense of happiness;
  • physical health;
  • sense of security;
  • strength and quality of their bond with you;

You will be given an opportunity to put to the test your present assumptions regarding what counts in parenting against the analyses of 50 years of research on the subject and a study of 2000 modern families from many countries. Are you directing your efforts towards the right goals? Or are you missing something that evidently affects your child’s behavior  and your relationship with her? Come and find out in an interactive and fun way!

2.  „How Can Parents Boost Their Children’s Self Esteem”

Low self esteem in children is an issue frequently brought up by parents in a psychologist’s office. It frightens them because they hear from many sources that it determines the person’s ability to cope with life’s challenges. According to these opinions people with a healthy or high self-image will be successful while those with a low self-esteem will usually be unable to reach their potential. Unfortunately, this popular knowledge finds its verification in scientific research.  These studies also confirm, that about a third of adolescents struggle with poor self –image. Sometimes it passes, but in more serious cases it can result in anorexia, depression, conduct disorder or self-harming. It is also highly correlated with teenage pregnancy, delinquency and poor academic achievement.

Thus, during this workshop, I will show you how self-esteem develops, how it manifests itself in child’s behavior, and how you - as a parent - can influence it.

3. „How to Set Real Rather Than Mock Boundaries So That Your Child Can Feel Safe and Competent” 

Parental frustration following many repetitions of the same rule is rather universal. Few parents have managed to avoid it. What do they do that their children listen to them and seem to be quite happy at the same time?  The workshop on setting boundaries reveals this parenting secret.

4. „How to Raise Responsible and Self-Reliant Children 

During this workshop I will try to demonstrate what really hides behind the notion of „consistency” in parenting. and what the benefits of being consistent - to parents and to children - are; Then, we will go from creed to deed: I will take you step by step towards implementing consistent parenting into everyday family life.

________________________________________________

The workshops have been designed and will be presented by Małgorzata Rymaszewska, M. Psych., Child, Adolescent and Family Therapist; Director of „Rodzice i Dzieci” Psychotherapeutic Centre for Families and Children in Warsaw, www.rodziceidzieci.com.

PLACE: Your school's or company's premisses

COST: 1500 PLN/2 hours

REGISTRATION: please call M. Rymaszewska directly at 691 562 520

Strony